STATUT RODZIMEGO KOŚCIOŁA POLSKIEGO


Rada Rodzinnego Kościoła Polskiego działając na podstawie 12 st 4. pkt. 2 Statutu Rodzimego Kościoła Polskiego [z 24.03.1995 roku] uchwala co następuje:


I. POSTANOWIENIA OGÓLNE


Art. 1.

Rodzimy Kościół Polski, w dalszej części Statutu zwany RKP, jest związkiem wyznaniowym, zrzeszającym osoby wyznające Rodzimowierstwo Słowiańskie, którego zasady przedstawione zostały w Aneksie do Statutu.


Art. 2.

1. Siedzibą RKP jest miasto Warszawa a terenem działalności obszar Rzeczpospolitej Polskiej.

2, W razie potrzeby RKP prowadzi swą działalność również poza obszarem Rzeczpospolitej Polskiej.


Art. 3.

RKP posiada osobowość prawną jako całość.


Art. 4.

RKP kształtuje postawę religijną, moralną i patriotyczną swoich wyznawców nawiązując do Wiary Rodzimej Słowian.


Art. 5.

RKP w swych ramach realizuje potrzeby duchowe swoich wyznawców, reprezentuje ich interesy wobec organów państwowych i samorządowych, a w tym celu organizuje świątynie, buduje ich siedziby, prowadzi działalność religijną, edukacyjno-wychowawczą, kulturalną, charytatywną oraz ubocznie gospodarczą.


Art 6.

1. RKP posiada ustrój demokratyczny, oparty na autorytecie ogółu wyznawców.

2. RKP jest samodzielny i samorządny, niezależny w działalności religijnej od czynników zewnętrznych.

3. RKP kieruje się własnym Statutem i innymi aktami prawa wewnętrznego.



II. GODNOŚCI


Art. 7.

1. W ramach RKP ńmkcjonują następujące godności: Ofiamik, Żerca oraz Wołchw.

2. Godność Ofiarnika przysługuje żercom wchodzącym w skład Rady RKP przez czas ich w niej zasiadania.

3. Godność Żercy jest nadawana i odwoływane przez Radę RKP członkom RKP,  wykazującym się szczególną wiedzą i duchowością słowiańską, a w ramach wspólnoty odpowiedzialnym głównie za przewodniczenie obrzędom.

4. Godność Wołchwu jest uznawana przez Radę RKP wobec rodzimowierców słowiańskich odznaczających się szczególną wiedzą i duchowością, które na uznania Rada RKP władna jest cofnąć.

5. Godność Wołchwa jest tytułem honorowym.

6. Jednocześnie RKP uznaje godności duchowe, występujące w innych organizacjach pogańskich na zasadzie wzajemności.

7. Z owym uznaniem nie wiąże się prawo do przewodniczenia obrzędem RKP.

8. Osoby sprawujące godności w ramach RKP obowiązane są do godnego reprezentowania Rodzimowierstwa, a ich działania nie mogą pozostawać w sprzeczności z podstawowymi założeniami RKP.

9. Do stwierdzania wszelkich naruszeń kompetentna jest jedynie Rada RKP.



III. NACZELNE ORGANY RKP


Art. 8.

1. Naczelnymi organami RKP są Rada RKP i Wiec RKP.

2. W zakresie swego działania organy te kierują się zasadami demokratycznymi.

3. Funkcje członków naczelnych organów RKP są honorowe, tym samym owi członkowie ponoszą wszelkie koszty wynikające ze sprawowanych funkcji, w szczególności w postaci pracy i nakładów finansowych.



IV. RADA RKP


Art. 9.

1. Rada RKP jest najwyższym organem wykonawczym.

2. W skład Rady RKP jako członkowie stali wchodzą Ofiamik Generalny, Sekretarz Generalny i Skarbnik.

3, Ofiarnika Generalnego, Sekretarza Generalnego i Skarbnika wybiera Rada RKP ze swego grona.

4. Obradom przewodniczy Ofiarnik Generalny bądź wskazana przez niego osoba, a w przypadku gdy nie jest to możliwe, analogiczne działania podejmują kolejno Sekretarz Generalny, Skarbnik, bądź osoba przez niech wskazana.

5. Co 5 lat Rada dołącza do swego grona dwóch członków RKP na kadencję 5 letnią.

6. Rada może również zapraszać do swego grona pozostałych członków RKP wyróżniających się poziomem wiedzy i nienaganną postawą.

7. W zakresie swego działania Rada podejmuje swe czynności kolegialnie. Do ich podjęcia wystarcza zwykła większość głosów.

8. W przypadku głosów równych przeważa głos Ofiarnika Generalnego bądź osoby wyznaczonej przez niego do przewodniczenia obradom.

9. W przypadku wojny Ofiamik Generalny wyznacza swego następcę.

10. RKP jako osobę prawna reprezentuje jednoosobowo Ofiarnik Generalny lub Sekretarz Generalny.

11. RKP w sprawach finansowych reprezentuje Ofiamik Generalny lub Sekretarz Generalny.

12. W sprawach bieżącego zarządu RKP Radę reprezentuje Ofiarnik Generalny lub Sekretarz Generalny.


Art. 10.

Do kompetencji Rady RKP należy w szczególności:


1) utrzymywanie łączności ze Świątyniami i Oddziałami,

2) wydawanie biuletynów i literatury religijnej,

3) gromadzenie funduszy,

4) podejmowanie uchwał,

5) wydawanie decyzji, zarządzeń i zaleceń w sprawach RKP,

6) powoływanie i znoszenie Świątyń,

7) mianowanie i odwoływanie Naczelników Świątyń,

8) powoływanie i znoszenie Oddziałów,

9) mianowanie i odwoływanie Przewodniczących Oddziałów,

10) powoływanie i odwoływanie Żerców RKP,

11) nagradzanie członków RKP w przypadku szczególnych osiągnięć i prac na rzecz RKP,

12) prowadzenie postępowań w przypadku członków RKP, których działalność może narazić na uszczerbek RKP oraz wydawanie w tym zakresie stosownych orzeczeń,

13) prowadzanie postępowania odwoławczego od decyzji Naczelnika Świątyni w kwestii kary, upomnienia albo nagany,

14) pozostałe sprawy wyraźnie niezastrzeżone dla innych organów RKP.



V. WIEC RKP


Art 11.

l. Wiec RKP obok Rady RKP jest naczelnym organem RKP.

2. Wiec jest zwoływany przez Radę w razie potrzeby i co 5 lat.

3. W Wiecu RKP biorą udział delegaci Świątyń.

4. W Wiecu RKP mogą brać również udział osoby zaproszone przez Radę RKP, a wyróżniające się poziomem swej wiedzy i nienaganną postawą.

5. Wiec RKP wybiera ze swego grona Przewodniczącego.

6. Uchwały Wiecu RKP zapadają większością głosów w głosowaniu jawnym.


Art. 12.

Do kompetencji Wiecu RKP należy:

1) przedstawianie swego stanowiska w sprawach żywotnych dla RKP

2) występowanie do Rady RKP o podjęcie określonych działań,


Art 13.

l. Delegaci Świątyń pochodzą, z członków danej Świątyni wybranych większością głosów w głosowaniu jawnym.

2. Szczegółowe zasady wyboru delegatów określą odrębne przepisy.



VI. ŚWIĄTYNIE


Art. 14.

1, Podstawową jednostką organizacyjną jest Świątynia, zrzeszająca wyznawców danego terenu.

2. Świątynie podlegają kierownictwu Rady i nie posiadają osobowości prawnej.

3. Zadaniem Świątyni jest zaspokajanie potrzeb religijnych członków RKP oraz realizowanie jego celów.



VII. NACZELNIK ŚWIĄTYNI


Art. 15.

1. Na czele Świątyni stoi Naczelnik, odpowiedzialny przed Radą RKP za jej funkcjonowanie.

2. Do zadań Naczelnika należy:

1) realizacja uchwał, decyzji, zarządzeń i zaleceń Rady RKP,

2) zapewnienie bieżącej działalności Świątyni, w szczególności działalności religijnej,

3) utrzymywanie kontaktu z członkami Świątyni,

4) piecza nad członkami Świątyni,

5) wykonywanie pozostałych zadań zleconych przez Radę RKP.


Art. 16.

1. Naczelnika Świątyni wyznacza Rada RKP z członków danej Świątyni, którzy zgłoszą swe kandydatury oraz wpłacą stosowny bezzwrotny wkład finansowy.

2. Wysokość owego wkładu finansowego ustala Rada RKP, a jego górna granica wynosi połowę najniższego krajowego miesięcznego wynagrodzenia brutto w roku poprzedzającym mianowanie.

3. Rada RKP może złożenie owego wkładu odroczyć, a następnie po upływie 2 lat, zwolnić z owego obowiązku.

4. Wkład ów nie podlega zwrotowi również w sytuacji, gdy kandydat nie został wyznaczony przez Radę RKP na stanowisko Naczelnika Świątyni.

5. Jednakże Rada RKP przeznaczy środki z niego pochodzące na cele związane z działalnością danej Świątyni w czasie i zakresie stosownym do jej potrzeb i możliwości.

6. W razie braku Naczelnika Świątyni Rada RKP może wyznaczyć osobę pełniąca obowiązki Naczelnika do czasu jego wyboru.

7, Art 8. ust. 3. stosuje się odpowiednio.



VIII. ODDZIAŁ


Art. 17.

1. Jednostką organizacyjną dla rodzimowierców danego terenu, którzy nie złożyli deklaracji przystąpienia do RKP, a pragną go czynnie wspierać, jest Oddział.

2. Art. 14 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

3. Po 3 latach nieprzerwanej działalności i dla członków RKP Rada RKP może podnieść Oddział do rangi Świątyni.

4. Udział w pracach Oddziału jest wolny od wszelkich opłat, a działalność w jego ramach jest honorowa.

5. Na czele Oddziału stoi Przewodniczący.

6. Na Przewodniczącego może być powołana wyłącznie osoba, która złożyła deklaracje przystąpienia do RKP.

7. Do Przewodniczącego stosuje się odpowiednio przepisy o Naczelniku Świątyni z wyjątkiem przepisów o bezzwrotnym wkładzie finansowym.



IX. CZŁONKOWIE RKP


Art. 18.

W ramach RKP istnieją dwa rodzaje członkostwa: pełne i uznaniowe.


Art. 19

1. Członkostwo pełne następuje po złożeniu deklaracji przystąpienia do RKP i przyjęciu na członka przez Radę RKP.

2. Z członkostwa pełnego wynikają wszelkie prawa i obowiązki z nim związane.

3. Członkiem RKP może zostać każda osoba pełnoletnia, nieograniczona w zdolności do czynności prawnych, która złoży deklarację przystąpienia do RKP i zostanie przyjęta przez Radę RKP.

4. Członkiem RKP może być również osoba pełnoletnia, nieograniczona w zdolności do czynności prawnych, lecz nie posiadająca polskiego obywatelstwa, o ile przyznaje się do polskiej narodowości lub pochodzenia.

5, Członkowie mają czynne i bierne prawo wyborcze do władz RKP oraz prawo do uczestnictwa w obrzędach organizowanych przez RKP.

6, Członkowie mają obowiązek realizowania celów RKP, w szczególności poprzez przestrzeganie postanowień Statutu oraz innych aktów prawa wewnętrznego,

7. Utrata praw członkowskich następuje przez wystąpienie lub bez na skutek wydalenia przez Radę RKP za działalność mogącą narazić RKP na uszczerbek.

8. Członkowie RKP nie są zobowiązani do płacenia składek.

9. Członek opuszczający RKP nie ma praw do jego majątku.


Art 20.

1. Członkostwo uznaniowe nie wymaga stosownych procedur i zależy od wewnętrznej decyzji każdej osoby.

2. Z członkostwa uznaniowego wynikają prawo do udziału w obrzędach RKP oraz obowiązek godnego reprezentowania swym życiem ideałów RKP,

3. Art. 19. ust. 7, 8, 9 stosuje się odpowiednio.



X. ODPOWIEDZIALNOŚĆ


Art. 21.

1. W przypadku szczególnych osiągnięć lub prac na rzecz RKP każdy członek RKP może zostać nagrodzony przez Radę RKP.

2. Nagrody nie mają charakteru finansowego.

3. W razie działalności mogącej narazić na uszczerbek RKP każdy członek RKP podlega karze:

l) upomnienia,

2) nagany,

3) nagany z ogłoszeniem,

4) wydalenia,

5) wydalenia z ogłoszeniem.

4. Poprzez ogłoszenie rozumie się podanie kary do wiadomości publicznej wraz z okolicznościami uzasadniającym jej wymiar.

5. Organem władnym do rozpatrywania takich spraw jest Rada RKP.

6. Karę upomnienia oraz nagany może również stosować Naczelnik Świątyni w stosunku do członków swej Świątyni.

7. Na powyższą decyzję Naczelnika Świątyni służy zażalenie do Rady RKP w terminie 7 dni.